Τα παλιότερα χρόνια, ο αργαλειός αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι κάθε κρητικού σπιτιού. Τοποθετούνταν στο πιο φωτεινό σημείο του σπιτιού, έτσι ώστε να εξυπηρετεί το φως τη νοικοκυρά που ύφαινε.
Η κατασκευή του δεν είναι ακριβή, μια και ήταν κατασκευασμένος από χοντρές σανίδες ή καδρόνια, θέλει όμως δεξιοτεχνία το στήσιμό του έτσι ώστε να λειτουργήσει σωστά.

Ο αργαλειός αποτελείται από πολλά εξαρτήματα. Όταν συναρμολογηθούν και τοποθετηθεί το στημόνι, έχει στηθεί ο αργαλειός και είναι έτοιμος για την ύφανση .

Η κατασκευή έπρεπε να είναι γερή έτσι ώστε να αντέχει τα τραντάγματα που έκανε η νοικοκυρά κατά την ύφανση.
Πλέον λιγοστά παραδοσιακά σπίτια έχουν κάποιο αργαλειό. Η τέχνη όμως της υφαντικής δε θεωρείται ξεπερασμένη, μια που διοργανώνονται κατά καιρούς σεμινάρια εκμάθησης της υφαντικής.