Η κτηνοτροφία στο νησί της Κρήτης όσο κι αν έχουν αλλάξει οι εποχές, δεν έχει αλλοιώσει τον παραδοσιακό τρόπο εκμετάλλευσής της, μιας και για τον κάθε βοσκό τα κοπάδια του αποτελούν γι’ αυτόν μέρος της οικογένειάς του, παρέχοντας τους ιδιαίτερη φροντίδα και προσοχή.

Η Κρήτη, αν και νησί, ήταν από τις περιοχές της Ελλάδας με την πιο ανεπτυγμένη κτηνοτροφία αιγοπροβάτων. Η κτηνοτροφία στην Κρήτη ασκείται κυρίως σε δύο μορφές:
στην «ημιοικόσιτη» όπου οι κτηνοτρόφοι εκμεταλλεύονται χέρσες και καλλιεργημένες περιοχές γύρω από τα χωριά και λίγο έξω από τις πόλεις, και στην «ποιμενική» όπου οι κτηνοτρόφοι εκμεταλλεύονται τις ημιορεινές και ορεινές βοσκές των πλαγιών των ορεινών όγκων.  Από τα Ομηρικά κιόλας χρόνια επιβεβαιώνεται ότι το επάγγελμα του βοσκού ήταν το πιο διαδεδομένο. Η εκτροφή αιγοπροβάτων μπορεί αν μην αποφέρει σημαντικά οικονομικά κέρδη, δίνει όμως υγιεινά προϊόντα υψηλής ποιότητας με μικρό κόστος. Η ποιότητα των γαλακτοκομικών προϊόντων, εξαρτάται από τη ποιότητα τροφής που λαμβάνουν τα ζώα.

Τα αμνοερίφια της Κρήτης παρέχουν ένα εξαίρετο γάλα για τη τυροκομία της.