Κρητική Οινοποιεία

Το αμπέλι καλλιεργείται συστηματικά στην Κρήτη εδώ και περίπου 4.000 χρόνια! ∆εν είναι τυχαίο το γεγονός ότι το αρχαιότερο πατητήρι σταφυλιών, ηλικίας μεγαλύτερης των 3.500 ετών, έχει ανακαλυφθεί στην περιοχή του Βαθύπετρου. Από τον Όμηρο γνωρίζουμε πως τα κρητικά κρασιά ήταν ξακουστά σε όλο τον τότε γνωστό κόσμο. Πέρα από το ηλικίας 3.500 ετών πατητήρι, εντυπωσιακοί αμφορείς, τεράστιοι υπόγειοι χώροι αποθήκευσης, σχετικές απεικονίσεις σε όλα τα μινωικά ανάκτορα, αλλά και αναρίθμητες καταχωρίσεις για μεγάλες ποσότητες κρασιού στα μινωικά αρχεία σηματοδοτούν όχι μόνο τον κεντρικό ρόλο που έπαιζε το κρασί στη ζωή του νησιού, αλλά και το υψηλό επίπεδο γνώσης των Μινωιτών για αυτό.

Κρητική τυροκομία

Σύμφωνα με ντόπιους μύθους, ο Δίας ανατράφηκε ε τα κρητικά τυριά και μεγάλωσε στο όρος Δίκτη με τη φροντίδα της κατσίκας Αμάλθειας.

Είναι πλούσια σε ασβέστιο και πρωτεΐνες , και αποτελούν ένα από τα κύρια εδέσματα της κρητικής διατροφής. Τα κυριότερα κρητικά τυριά είναι: γραβιέρα, μυζήθρα, ανθότυρος, μαλάκα (τυρομάλαμα), στάκα, πηχτόγαλο κ.α. Στην περιοχή του Αποκόρωνα, υπάρχουν 15 τυροκομεία.

Κρητική Μελισσοκομία

Από την Αρχαία κιόλας Ελλάδα, το μέλι αποτελούσε κύριο συστατικό της διατροφής των Ελλήνων, τόσο για τις τονωτικές και αντιοξειδωτικές τους δράσεις όσο και για τις θεραπευτικές ιδιότητες. Είναι επίσης πλούσιο σε βιταμίνη Ε και δρα και ως αντιμικροβιακό. Πολλοί το χρησιμοποιούν και ως φάρμακο για το πονόλαιμο.

Η διατροφική αξία του μελιού ήταν ήδη γνωστή στους αρχαίους Έλληνες. Το μέλι είναι φυσικό τονωτικό, έχει αντιοξειδωτικές ουσίες, είναι πλούσιο σε βιταμίνη Ε, ανακουφίζει από την αϋπνία, τη δυσκοιλιότητα, μαλακώνει τον πονόλαιμο και έχει σημαντική αντιμικροβιακή δράση αφού εμποδίζει την ανάπτυξη βακτηρίων. Επιπλέον αποτελεί μια σημαντική πηγή ενέργειας.

Η γεωμορφολογία της Κρήτης όπως και το κλίμα της, ευνοεί στην παραγωγή εξαιρετικού μελιού από βότανα και αρωματικά φυτά και λουλούδια, με πιο γνωστό το θυμαρίσιο.

Κρητική Αλιεία

Η αλιεία είναι μια δραστηριότητα ζωτικής σημασίας για κοινότητες των νησιωτικών και παράκτιων περιοχών στην Ελλάδα, εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια. Η αλιεία, ήταν ένας τρόπος για να θρέψουν οι παλιοί Κρήτες τις οικογένειές τους, παράλληλα πολλές φορές με την κτηνοτροφία.

Στη περιοχή του Αποκόρωνα υπάρχουν 2 σύλλογοι αλιέων:

  1. Ερασιτεχνικός Σύλλογος Αλιέων Καλυβών ‘’Κάροβος’’

Σύλλογος Αλιέων Γεωργιουπόλεως.

Αλευτικά Λιμάνια Αποκόρωνα:

  1. Καλυβών

2.Αλμυρίδας

  1. Γεωργιουπόλεως

Ελαιουργία

Η παρουσία της ελιάς στην Κρήτη επιβεβαιώνεται με μαρτυρίες από ανασκαφές κατά την 3η π.Χ. χιλιετία και παρέχουν σημαντικές πληροφορίες για την καλλιέργεια της βρώσιμης ελιάς από την προμινωική περίοδο (2800-2100 π.Χ.).

Χάρη στο ήπιο κλίμα του νησιού, κυρίως τους μήνες που δημιουργείται το λάδι  στο καρπό , καθώς και στις εδαφολογικές συνθήκες που επικρατούν, η Κρήτη μπορεί να υπερηφανευτεί για το υψηλής ποιότητας ελαιόλαδο που παράγει.

Φυσητό Γυαλί

Στο Κόκκινο Χωριό μπορείτε να επισκεφτείτε την βιοτεχνία παραγωγής φυσητού γυαλιού, από τις ελάχιστες που έχουν απομείνει στην Ευρώπη.

Κούμος

Μόλις 1,4 χιλιόμετρα από τις Καλύβες, βρίσκεται ο Πολυχώρος ‘’Κούμος’’.

Κούμος στη κρητική διάλεκτο, σημαίνει μια πρόχειρη στέγη όπου ο βοσκός στα ορεινά μπορεί να στεγάσει τα ζωντανά του από τα αρπακτικά.

Ο χώρος ,περίπου 4 στρέμματα, είναι όλος χτισμένος με πέτρα από τα Λευκά Όρη, βότσαλα και ξύλο. Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι λειτουργεί σαν ένα μουσείο, αφού υπάρχουν διάφορα κτίσματα στο γύρω χώρο όπου αναπαριστούν τον παλιό παραδοσιακό τρόπο ζωής των κρητικών που ζούσαν στα ορεινά του νησιού.

Στην είσοδο του πολυχώρου βρίσκεται ο Ιερός Ναός της Αγίας Λυδίας της Φιλιππισίας.  Αξιοθαύμαστες είναι οι διάφορες κατασκευές από ξύλο, τα ψηφιδωτά από τοπικά βότσαλα, τα γλυπτά, καθώς και διάφορα κτίσματα, όπως τον αλευρόμυλο, το ελαιοτριβείο, μια σπηλιά, καθώς και το μιτάτο του βοσκού. Λέγοντας μιλάτο ή μητάτο, εννοούμε ένα θολωτό οικοδόμημα των κρητικών, πλήρως κατασκευασμένο από ξερολιθιά, και με πέτρες από τα Λευκά Όρη και το Ψηλορείτη. Σε αυτό οι βοσκοί διέμεναν δίπλα στα κοπάδια τους τους καλοκαιρινούς μήνες. Επίσης λειτουργούσε και σαν χώρος αποθήκευσης των τυριών τους.